موجب اطناب و نهايتا ملال مىشود . امّا مىتوان به بعضى اشارتى كرد ، مثلا از شاعر قرن هشتم هجرى ابن يمين فريومدى نام برد كه در قصيده‌اى به مطلع : مقتداى اهل عالم چون گذشت از مصطفى * ابن عمّ مصطفى را دان ، على مرتضى مىگويد : اوست « مولانا » به فرمانى كه از حق ناطق است * چون توان منكر شدن در شأن او « من كنت » را شاعران قرن دهم هجرى مانند وحشى بافقى نيز قصايد فراوان در مدح على ( ع ) دارند . همچنين در قرن يازدهم و دوازدهم هجرى اين گونه قصايد بسيار است . امّا مىتوان گفت كه بيشتر رواج و رونق قصيده‌هاى « غديريه » و ساختن قصايد غرّا و عالى در اين خصوص و منقبت در قرن سيزدهم هجرى بوده مانند : قاآنى شيرازى ( متوفّى 1272 ه ) - شاعر دورهء قاجاريه - از مدّاحان بنام رسول اكرم و خاندان اوست و دو قصيده خاص دربارهء عيد غدير دارد يكى به مطلع : دوش چو شد بر سرير چرخ مدور * ماه فلك جانشين مهر منور و قصيدهء ديگر به اين مطلع : شراب تاك ننوشم دگر زخم عصير * شراب پاك خورم زين سپس ز خمّ غدير ديگر شمس الشعرا سروش اصفهانى ( متوفّى 1285 ه ق ) است مدّاح رسول اكرم ( ص ) و حضرت على ( ع ) و فرزندانش كه كتاب شمس المناقب و هزار بيت او در اين باره شاهد صادق است . علاوه بر آن قصايد بسيار در ديوانش دربارهء مولاى متقيان ( ع ) دارد . . . همين شاعر در منظومهء ارديبهشت نامه ضمن اشعارى كه دربارهء آمدن بزرگان قريش به مهمانى حضرت رسول اكرم ( ص ) دارد ، مىگويد : خضر شد على جاودان كامياب * كز آن چشمهء زندگى خورد آب وصيش پيمبر بدان روز كرد * نه در روز خم ، چيست چندين نبرد ميرزا محمّد كاظم صبورى ( متوفّى 1322 ه ق ) ملك الشعراى آستان قدس رضوى هم قصايد بسيار در مدح و منقبت و نعت حضرت رسول اكرم ( ص ) و امامان بزرگوار دارد . اين شاعر توانا ، فقط سيزده قصيده ، تحت عنوان « غديريه » دارد كه از آن جمله است : امروز روز رونق دين پيمبر است * امروز روز جلوهء آيين داور است امروز روز تقويت دين مصطفى است * امروز روز تهنيت شرع انور است